Een van onze cliënten schrijft hieronder over haar ervaring met Brainwave Optimization neurofeedback (BWO).
Ik ben een vrouw van 34 en ik wil u/je graag vertellen over hoe ik mezelf kwijt raakte en weer terug vond.
De afgrond
In juli 2009 raakte ik alle controle kwijt. Het was zo ontzettend druk in mijn hoofd. Het voelde alsof ik flipte. Ik kan het gevoel gelukkig niet geheel terughalen maar ik weet wel dat het afschuwelijk was. Daaraan voorafgaand had ik geen zin meer in dingen die ik voorheen wel leuk vond, minder eetlust, slaapproblemen, concentratieproblemen en voelde ik steeds zo'n 'druk' van 'ik kan het allemaal niet meer overzien'. Ook kreeg ik lichamelijk een ontzettend sterkte reactie. Wat begon als kleine spiersamentrekkingen ging al snel over in trillen. Soms was het zo heftig dat ik helemaal lag te shaken in mijn bed. De huisarts constateerde een depressie en schreef me antidepressiva (AD) voor. Dat maakte het alleen maar erger. Ik stortte werkelijk waar de afgrond in. Ik kreeg heftige verlangens naar de dood en dacht constant: ik moet naar de trein, ik moet naar de trein, hoe kan ik uit dit leven stappen. Ik raakte volledig de controle kwijt over mijn eigen gedachten. Elke dag was er contact met de huisarts waar ik op een gegeven moment zei: dit hou ik geen minuut meer vol (ik draaide volledig door).
Gedachten aan de dood
Mijn moeder en opa zijn door zelfdoding zijn overleden dus anderhalve week na mijn ziekmelding op werk werd ik opgenomen op de PAAZ (psychiatrische afdeling algemeen ziekenhuis). Ik kreeg kalmeringstabletten en zware slaaptabletten want ik deed geen oog meer dicht. Mijn hoofd werd iets rustiger. Ik werd alleen heel opstandig van de aanpak op de PAAZ (pillen erin (trial and error), dagstructuur, beetje figuurzagen en bewegen en tja... een depressie gaat vanzelf weer over). Ik dacht... het kan toch niet waar zijn dat in 2009 dit alles is wat er aan deze ziekte te doen is. De pillen sloegen niet aan dus werd de dosis verhoogd gevolgd door een ander soort. De gedachten aan zelfdoding tikten elke minuut als een bezetene door mijn hoofd. In mijn strijdlust was er wel een sterk gevoel dat er iets niet klopte. Mijn vermoeden werd steeds sterker dat de zelfdestructieve gedachten niet van mij kwamen maar van de AD. Keihard bewijs had ik niet maar het kon niet anders want bij AD nr 3 flipte ik weer en ging ik verdiepingen tellen van gebouwen. Of het hoog genoeg was om eraf te springen... (en dat terwijl ik bij AD nr 1 de enorme drang had om naar het spoor te lopen). Bespreekbaar in het ziekenhuis was het niet. De instrumentele aanpak hing me de keel uit en ik had een levensgrote stikker in mijn dossier vanwege 'de erfelijke belastbaarheid'. Ik heb zelfs gelogen op de PAAZ over mijn suicidale gedachten om maar naar buiten te kunnen. Ik wist dat de oplossing niet 'binnen' lag.
Het mag er zijn
Het internet heb ik compleet afgestruind. Er moest toch iemand zijn die me kon helpen? Ik kwam op de site van Alpha Up terecht. Begin december (hoe weet ik nog steeds niet) ging het beter met me en eind december werd ik ontslagen van de PAAZ. Ik ben begin december gestart met therapie in het ziekenhuis en daar ben ik wél heel tevreden over. Mijn behoefte bleef wel bestaan om naar Alpha Up te gaan. Op 30 december 2009 had ik mijn kennismakingsgesprek met Matthieu van Alpha Up. Ik voelde gelijk menselijkheid, warmte en een luisterend oor. In al die tijd had niemand (waarvan je het verwacht -> hulpverleners in het ziekenhuis e.d.) gezegd wat Matthieu zei: "wat ontzettend rot wat je hebt meegemaakt, het moet een hel voor je geweest zijn". Zijn woorden waren oprecht en voelden zo goed. Eindelijk iemand die naar me luisterde en bij wie ik m'n verhaal kwijt kon. Over het gat waar ik in viel, over hoe de pillen me de afgrond in hielpen, over de verschrikkelijke opname op de PAAZ, over het verlies van mijn moeder op 16-jarige leeftijd (ze sprong voor de trein een week voor mijn eindexamen), over mijn relatie waar ik niet meer gelukkig in was en over het contact met mijn vader. Ook was het fijn dat er gesproken mocht worden over het verlangen naar de dood. Die gedachten waren niet bespreekbaar op de PAAZ. En ook al weet ik dat die gedachten van de pillen kwamen en niet van mij, er zijn mensen die ze wel hebben. Daar hoef je je niet voor te schamen maar je wilt het wel delen. Met je naasten is soms te eng of te confronterend maar bij Alpha Up mag het er zijn.
Warme deken
Eind januari 2010 startte ik met 10 sessie bij Matthieu (van een depressie was geen sprake meer en gedachten aan de dood waren er ook niet meer). Ik keek uit naar elke sessie en elke keer als ik bij Alpha Up binnenstapte voelde het als een warme deken. Geen instrumentele benadering maar sessies die zijn toegesneden op mij als uniek mens. Ik merkte als snel goede resultaten van Brainwave Optimization, die in een hele warme, huiselijke en prettige omgeving worden gegeven. Ik ging anders denken. Ook al volgde ik sinds december gedragstherapie... mijn omslag kon niet al zo snel daarvan zijn, dat was onmogelijk. Het was alsof ik bepaalde gedachten kon parkeren -> is dit nu belangrijk, moet dit nu? Nou; nu even niet dan, ik ben nu met dit bezig. Ik had inmiddels in het ziekenhuis ontdekt dat ik hoogsensitief ben en daardoor ook veel drukte in mijn hoofd heb (veel prikkeling/veel signalen-emoties-geluiden die binnenkomen). Ik werd rustiger in mijn hoofd door Brainwave Optimization. Ik ben evenwichtiger geworden, ik heb meer zelfvertrouwen, geef beter mijn grenzen aan en mijn sportprestaties zijn verbeterd. Ook de gesprekken met Matthieu helpen me enorm. Na 10 sessies besloot ik, per 3 maanden dat ik een stap van de AD zou afbouwen, twee of drie 'onderhoudssessies' van Brainwave Optimization te volgen. Ik heb inmiddels 20 sessies gehad en stop eind september met de AD.
Met genoegen
Ik ga in september/oktober nog een aantal trainingen Brainwave Optimization volgen omdat mijn lichaam (en met name mijn hoofd) dan helemaal vrij is van de AD. Hoeveel sessies ik nog ga volgen? Ik voel tegen die tijd wel wat nodig is. Ik volg nog steeds therapie in het ziekenhuis. Die groepssessies 1x per week zijn ook heel waardevol voor me. Want het was wel duidelijk dat ik ook moest werken aan mijn gedrag. Waarom denk ik zoals ik denk en voel ik me vaak zo minderwaardig en verdrietig. De combinatie van beide therapieën is perfect. Ik geloof alleen wel dat gedragstherapie niet helpt als je nog in dat diepe zwarte gat zit. Daar moet je eerst uit. Ik geloof echt dat Brainwave Optimization veel mensen kan helpen in combinatie met de aanpak door de professionals van Alpha Up. Ik ben elke dag zo blij dat ik de mensen van Alpha Up heb gevonden en de treinreis Tilburg-Amsterdam maak ik elke keer weer met veel genoegen. Ik ben Matthieu en de andere collega's van Alpha Up ontzettend dankbaar.
Voel, geniet, leef
Mijn leven is 180 graden gedraaid. Ik ben veel kwijtgeraakt. Soms had ik daar niet de hand in, soms wel. Ik ben tijdens mijn ziekzijn boventallig geworden en ben nu op zoek naar een andere baan. Ik heb besloten te gaan gescheiden en heb daarmee ook mijn tweede moeder en vader de rest van mijn schoonfamilie verloren (de enige familie die ik voor mijn gevoel nog had) en ik heb het contact met mijn vader tijdelijk verbroken. Ik heb nog veel verdriet maar elke dag sta ik gelukkig en voel ik dat ik sterker wordt. De depressie is het slechtste wat me kon overkomen en tegelijkertijd het beste. Ik voel weer, ik geniet, ik leef. Mijn leven is er zoveel beter op geworden. Ik heb de dood recht in de ogen aangekeken maar heb teruggevochten. Ik ben eindelijk geworden wie ik altijd wilde zijn; mezelf.
JR (augustus 2010)